...:: یادداشت هایی برای هيچكس ::...


آرام و بی صدا

من خوبم اگه جویای احوال من هستید شکر .. نماز روزهاتون قبول باشه ... انگار همین دیروز بود زورمون میوم که کتاب زندگی رو برداریم و نگاش کنیم که چیکار کردیم و به کجا رسیدیم ... همین دیروز بود که چند بار لباس های مدرسه رو می پوشیدیم و تو آیینه خودمون رو  ورانداز می کردیم   وای چه روزایی بود . حالا باز فردا خیابونا پر میشه از هیاهوی بچه ها .. دلم خیلی اونوقتارو می خواد .

الان داریم من و همسرم  واسه افطار ( جاتون خالیه ) حلوا عسلی درست می کنیم . باید برم هم بزنم و بیام بنویشم  چه حال و هوایی داره تلاش برای زندگی اونم دو نفری ...

باید منو  ببخشید که دیر به دیر آپ می کنم ...

برای دوست داشتن به دنبال دلیلی نمی گردم ، دلیل دوست داشتن اینجاست .. مهر را می توان از نگاهش از وجود بی مثالش  ، آرام آرام بر وجودم می نشیند حس کنم ... آرام آرام  ...

دوستت دارم به آبی آسمان و به آرامی موج هایی که ماهی کوچکمان در حوض می آفریند ...

برای تو با تو در کنار تو خواهم زیست و دوست داشتن را با تو با اوج می برم ....

همسر مهربانم دوستت دارم .... 


هیچکس